Si Buktot ug Ang Iyang Kapalaran

Fiction by | April 16, 2017

Bukid sa Buda. Gianak si Veron. Namatay ang iyang inahan sa pag-anak kaniya kay dako ang iyang ulo.  Dili ulo ang nakita sa komadrona kun di usa ka bukog nga nagburot.

Ang bata usa ka buktot. Sadihang nigawas kini, kalit nipahiyom ang bata.  Nakakita na dayon kini. Usa kini ka kahibulongan ingon sa komadrona. Nidako si Veron nga bayot nga bata.Binabaye, hinay molihok, mokiay’g lakaw ug tabian nga bayot nga buktot.

Makalingaw kaayo si Veron og makawala sa kakapoy ug problema. Apan kontra kaayo siya sa iyang amahan ug inahan. Ginapasipad-an si Veron sa iyang mga pamilya, ginapaligid sa pang-pang ug bakilid. Nagadaro si Veron sa ilang uma aron tamnan og humay. Manglaba, magluto, magbugha og kahoy. Ug wala na nakaantos si Veron, nisakay siya og bus, nilayas siya ug nakaabot sa sentro sa syudad sa Dabaw.

Si Ado gi-anak sa Panaga. Layo kaayo nga lugar gikan sa syudad. Mosakay og bus, habal-habal, motabok og tulo ka sapa, mobaktas og pila ka kilometro, mosakay og kabayo, makaabot lang sa lugar ni Ado.

Si Ado, usa ka himsog nga bata ug bus-ok og lawas hangtud nga nidako kini.   Taas ang ilong ug sakto ang barog, ang iyang mga mata daw sa dili ka makabalibad og naa siyay ihangyo kanimo. Hamis pa gyud ang iyang pamanit murag wala gadako sa uma.Mura siya og anak sa adunahan og pamarong og tan-awon. Sa dihang natapos na niya ang hayskol, nanimpad siya sa syudad.
Continue reading Si Buktot ug Ang Iyang Kapalaran

Katas ng Pawis

Fiction by | February 26, 2017

Umiikot sa ilaw, nararamdaman nya ang init nito. Kumuha siya ng tubig at binuhos ito sa nagliliyab na apoy. Ang bato ay nanghina, napolbo, naging abo at usok sa sanlibutan.

Saksi ang kawayan. Malapista ang saya. Amoy pasko na ang kapaligiran. Sisig, ibang klaseng maanghang na pagkain na nanunuot sa aking lalamunan. Ang tinatagpi-tagping kahoy ay nagsisilbing upuan na bakat na bakat pa ang ugat nito. At sa saliw ng musika ay sabay-sabay na umiindayog ang mga dahon sa kawayan. Samantala ang haligi ay tayung-tayo sa kanyang kinalalagyan.

Ako ay nasisilaw sa liwanag na nanggagaling sa butas ng bintana. Tanaw ko ang liwanag na pumasok sa pagiwang-giwang na pintuan na gawa sa kawayan. Ang hangin ay maaring hindi galing sa langit o baka ito ay bunga lamang ng isang panaginip.

Gusto kong ibuhos ang aking galit sa awit at sayaw. Sa sinuman na kaya akong mahalin ay naaaninag ko ang walang pag-asa sa buhay. Ang lalaki ay hindi sigurado sa kanyang paa ganoon din ang babae.

Gusto kong takasan ang apoy, ang pagawaan ng kutsilyo, ang pagawaan ng uling. Kailangan ko rin ang tunay na pag-ibig. May karapatan ang sinuman mahalin at magmahal. Sadyang hindi lang pantay ang mundo.

Continue reading Katas ng Pawis

The Story of Lake Mainit

Poetry by | September 18, 2016

The virgin forest
The rain forest
The orchids of the forest
The gold and silver of the forest
The unending music of the sky
The waltz of clouds
The rolling hills of clouds
The roaring thunder,
The sparkling lightning
The heaven of silence
The beautiful sleeping lady
White dress embroidered design
A very long hair
A perfect clothing
Adored with silver
The chant of the wind
The cascades of falls
The hiss of the leaves
The whispers of the river
The kiss of the dust
The touch of the branch
The hug of the air
The eyes of the mountain
Continue reading The Story of Lake Mainit